Χιλιάδες παιδιά χωρίς ταυτότητα - Καθημερινή, 2-8-09
Χιλιάδες παιδιά χωρίς ταυτότητα
Γεννήθηκαν ή ήρθαν σε μικρή ηλικία στην Ελλάδα, σπούδασαν εδώ, αλλά με την ενηλικίωσή τους μετατρέπονται σε μετανάστες
Του Κωστα Oνισενκο
Σε αδιέξοδο βρίσκεται η πολιτεία στο θέμα των λεγόμενων «μεταναστών δεύτερης γενιάς» αδυνατώντας να δώσει λύση και μετατρέποντας χιλιάδες παιδιά σε «φαντάσματα» του ελληνικού κράτους. Πρόκειται για παιδιά μεταναστών, που παρά το γεγονός ότι γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή ήρθαν σε μικρή ηλικία, δεν έχουν κανένα νομιμοποιητικό έγγραφο παραμονής και όταν ενηλικιώνονται μετατρέπονται αυτόματα σε μετανάστες. «Δεν είμαστε μετανάστες. Δεν έχουμε γνωρίσει άλλη χώρα εκτός από την Ελλάδα, μεγαλώσαμε και σπουδάσαμε εδώ, μαζί με τα παιδιά των Ελλήνων. Πολλοί από μας δεν έχουν πάει ούτε μια φορά στη χώρα των γονιών μας ούτε γνωρίζουμε τη γλώσσα τους», λένε τα ίδια τα παιδιά.
Το πρόβλημα ζητά πιεστικά λύση χρόνο με τον χρόνο καθώς ενηλικιώνονται όλο και περισσότερα από αυτά τα παιδιά. Φέτος, μάλιστα, κλείνουμε 18 χρόνια από το 1991, τη χρονιά που ξεκίνησε το μεγάλο κύμα μετανάστευσης προς την Ελλάδα από τη γειτονική Αλβανία και τις πρώην σοβιετικές χώρες στη συνέχεια. «Κάθε χρόνο, όσο θα μεγαλώνουν τα παιδιά των μεταναστών που ήρθαν στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία, το πρόβλημα θα γίνεται όλο και εντονότερο» τονίζει ο κ. Δημ. Χριστόπουλος, πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Δεύτερη γενιά μεταναστών: Ιθαγένεια τώρα! ("Κόκκινο", Σεπ 2008)
Δεύτερη
γενιά μεταναστών: Ιθαγένεια τώρα!
Δυο είναι
τα καινούργια δεδομένα που άλλαξαν την
πολιτική συγκυρία και βάζουν την καμπάνια
«Όχι στο ρατσισμό από την κούνια» αλλά
και το ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε καινούργια καθήκοντα.
Το σημαντικότερο:
Η κυβέρνηση που μέχρι τώρα έκανε ότι δεν
βλέπει και δεν ακούει, τώρα μιλάει! Το
Υπουργείο Εσωτερικών διερευνά την κατάρτιση
νόμου. Η έκθεση της Κεντρικής Επιτροπής
Απλούστευσης Διαδικασιών προτείνει σαν
λύση την αυτοδίκαιη πολιτογράφηση των
παιδιών των μεταναστών που έχουν γεννηθεί
και μεγαλώσει στην Ελλάδα, όταν φτάνουν
στην ηλικία των 18 ετών.
Στις νέες
πολιτικές εξελίξεις. σημειώνουμε επίσης
την τεράστια κοινωνική συμπάθεια που
προκάλεσε η κίνηση του Αλέξη Τσίπρα (σε
συνεργασία με άτομα της καμπάνιας μας
«Όχι στο ρατσισμό από τη κούνια») να συνοδεύσει
τη νεαρή Αφρικανή Καντίτσα Σάνκο μεγαλωμένη
στην Ελλάδα, στη δεξίωση του Προέδρου
της Δημοκρατίας την 24η Ιουλίου.
Με τη τεράστια
δημοσιότητα που πήρε, η κίνηση αυτή συνέβαλε
στο να αποκτήσουν φωνή οι άνθρωποι χωρίς
δικαίωμα καταγεγραμμένης ύπαρξης για
να απευθυνθούν σε ακόμα μεγαλύτερα ακροατήρια,
και μάλιστα μέσα από το ίδιο το προεδρικό
μέγαρο. Και το σπουδαιότερο: Το πρόβλημα
της δεύτερης γενιάς κέρδισε συμπάθειες
παντού, ακόμα και σε στρώματα που έλκονται
παραδοσιακά από την άκρα δεξιά και δεν
συμπαθούν ιδιαίτερα τους μετανάστες.
Αιχμή
του αγώνα: Δικαίωμα στην ιθαγένεια με
την γέννηση!
Η καμπάνια
ζητάει την πλήρη ικανοποίηση της τροποποίησης
του Κώδικα Ιθαγένειας έτσι
ώστε το Δίκαιο
του αίματος που ισχύει σήμερα να αντικατασταθεί
από το Δίκαιο του εδάφους και να είναι
δυνατή η κτήση του δικαιώματος στην ιθαγένεια
από τα παιδιά των μεταναστών όχι μόνον
όταν φτάνουν στην ηλικία των 18 ετών, όπως
προτείνεται, αλλά με την γέννησή τους.
Επίσης για τα παιδιά που ήρθαν εδώ σε
μικρή ηλικία θέλουμε την πολιτογράφηση
των παιδιών που συμπληρώνουν 3 χρόνια
στην ελληνική εκπαίδευση.
Για να
πετύχουμε αυτό, το επιτακτικά ζητούμενο
σήμερα είναι να μπει η σχετική συζήτηση
στην κοινωνία και στην Βουλή των Ελλήνων.
Πρέπει επιτέλους να αποκτήσουμε ένα νέο
δίκαιο της ιδιότητας του πολίτη μέσω
της υιοθέτησης κανόνων που θα επιτρέπουν
σε αυτούς που ζουν, αναπνέουν, λαλούν
και βιώνουν την καθημερινή ζωή σε αυτόν
τον τόπο να «γίνουν» Έλληνες πολίτες
με πλήρη δικαιώματα.
Παρατηρητήριο από το ΑΠΘ για τα παιδιά μεταναστών ("E", 12/9/08)
Παρατηρητήριο από το ΑΠΘ για τα παιδιά μεταναστών
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Με
στόχο τη μείωση της διαρροής αλλοδαπών μαθητών από τα ελληνικά σχολεία
και τη βελτίωση της προόδου τους στο σχολικό περιβάλλον, ιδρύθηκε
Παρατηρητήριο για τη Διαπολιτισμική Παιδεία, με πρωτοβουλία της
Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Πρόκειται
για το συλλογικό εγχείρημα 52 ερευνητών, εκπαιδευτικών και στελεχών από
όλη την Ελλάδα και, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου, «αποτελεί ευτυχή συγκυρία, καθώς την τελευταία δεκαετία
γίνονται πολυεπίπεδες δραστηριότητες και δαπανώνται κονδύλια -εθνικά
και κοινοτικά- για την καλύτερη δυνατή ένταξη των παιδιών των
μεταναστών στην ελληνική κοινωνία».
Η
δυσκολία αφομοίωσης της γλώσσας και οι συνθήκες διαβίωσής τους σε
«γκετοποιημένες» περιοχές αναγκάζουν πολλά παιδιά να εγκαταλείπουν το
σχολείο
Αύξηση έως και 10%
παρουσιάζουν τα τελευταία δύο χρόνια οι μετανάστες που φοιτούν στην
ελληνική δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Περίπου
109.000 Αλβανοί, Βούλγαροι, Νιγηριανοί, Πακιστανοί, Ρουμάνοι, Πολωνοί
και Γεωργιανοί επιλέγουν να καθίσουν στα σχολικά θρανία της χώρας μας,
αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 10% του συνόλου του μαθητικού πληθυσμού.
ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ: 200.000 χωρίς δικαιώματα (Ελευθεροτυπία, 30-8-08)
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
Μπορεί η ελληνική πολιτεία να τα έχει αγνοήσει για
χρόνια, αλλά ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι αποφάσισε να ασχοληθεί μαζί
τους, όμως όχι για να τους λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά για να
διαιωνίσει μια νεοελληνική κακοδαιμονία που διογκώνει με την απραξία
της: το να είσαι παιδί μεταναστών στην Ελλάδα. Μιλάμε για περίπου
200.000 παιδιά που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στη χώρα μας, χωρίς κανένα
δικαίωμα αφ' ότου ενηλικιωθούν.
Η σίγουρή τους εξασφάλιση; Η μόνιμη ανασφάλεια του μετανάστη. Και για
να δημιουργούμε από χέρι διαχωρισμούς στους κατοίκους αυτής της χώρας,
με τα σχέδιά του το υπουργείο Εσωτερικών προτείνει να δίνεται η
ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος στα παιδιά μεταναστών που
γεννιούνται στη χώρα μας. Καταφέρνει έτσι να αγνοεί όχι μόνο τα παιδιά
μεταναστών που μεγαλώνουν εδώ, αλλά επίσης τις προτάσεις γνωμοδοτικών
του οργάνων, πολιτικών κομμάτων και αντιρατσιστικών - μεταναστευτικών
οργανώσεων που ζητούν να τους χορηγείται η ελληνική ιθαγένεια. Μπορεί
στον τομέα της πολιτογράφησης- ιθαγένειας η Ελλάδα να πιάνει πάτο, αλλά
πέρα βρέχει για την ελληνική κυβέρνηση καθώς με τα ημίμετρα που
εισηγείται, συνεχίζει να παραβλέπει υπαρκτές λύσεις που εφαρμόζονται
αλλού. Μέχρι πότε, αλήθεια; Από την άλλη, το μόνο που καταφέρνει είναι
να ξεσηκώνει αντιδράσεις και να συνεχίζει να ρημάζει ζωές νέων ανθρώπων
που μεγάλωσαν ή γεννήθηκαν εδώ στερώντας τους το μέλλον, παιδιά που δεν
θα γίνουν Ελληνες ποτέ, παρά μόνο κάτοικοι της χώρας με περιορισμένα
δικαιώματα.
Νέοι που έμαθαν να ζουν με το φόβο των αρχών, αυτών που κατά τα άλλα
φροντίζουν για την ασφάλεια και τα δικαιώματα των πολιτών, αφού μόνο
τραυματικές εμπειρίες έχουν να διηγηθούν απο την επαφή τους με
γραφειοκρατία και αστυνομία. Νέοι που έχουν αγωνιστεί για να τα
καταφέρουν στη ζωή τους αλλά είναι αντιμέτωποι με ένα κράτος που τους
κόβει τα φτερά και δεν τους αφήνει να πετάξουν. Μπορεί να καμαρώνουμε
στη θέα παιδιών ελλήνων μεταναστών που τα καταφέρνουν στο εξωτερικό.
Μήπως όμως θα'πρεπε να ντρεπόμαστε γιατί στα παιδιά τούτης της χώρας με
γονείς άλλης καταγωγής αρνούμαστε το ίδιο;
Τί λένε για μας 
